De Bergamasco.

De geschiedenis van de Bergamasco is nauw verbonden aan het bestaan van de Bergamasker schapen. Het is dan ook niet zo

verwonderlijk dat de eerste geschreven informatie opduikt in verhalen en verslagen over de schapen en de schapentrek.  

Er werd in 1809 reeds melding gemaakt van: "een grote met wolachtige haren bedekte hond" als trouwe helper van de Bergamasker schaapherder."

In 1860 werd in het boek: "Tierleben der Alpen­weit" door Von Tschudi uitgebreid ingegaan op het uiterlijk, de karakters en de leefwijze van zowel de Herders, de schapen als de honden.

De overeenkomst in karakter van mens en hond is opvallend. "Serieus, gedegen, betrouwbaar, werklustig, energiek en in zichzelf gekeerd leefden ze een sober en karig bestaan."

De Herders, "Bergamin" genaamd, fokten en trainden zelf de honden die hen in de zomer begeleidden tijdens het trans­port van de kuddes schapen van de dalen naar de hoger gelegen alpenweiden.

Vaak werd hierbij grensoverschrijdend werk verzet, van Bergamo in Italië tot het Egadin in Zwitserland.

De Bergamasco is een schepershond dat wil zeggen dat de hond de kudde drijft, begeleid en bij elkaar houdt voor zijn Herder.

In het verleden was het hoeden hoofdzakelijk gericht op het werken met schapen, maar tegenwoordig worden ook bij het drijven van rundvee Bergamasco's ingezet.

Als scheper c.q. hoeder, wil een Bergamasco liever niet opgezadeld worden met verdedigingswerk, maar vele verhalen bevestigen het feit, dat de Bergamasco weet wanneer het menens is, en dan gaat hij zijn verantwoording zeker niet uit de weg.

Zijn lichaam is vierkant en compact van bouw. Hij is met zijn 60 cm. voor een reu en 56 cm. voor een teef, niet super groot, maar hij staat stevig op zijn benen en is sterk, soepel en wendbaar.

Zijn vacht biedt een uitstekende bescherming voor zijn geliefde buitenleven, waarbij hij niet onder de indruk raakt van het weer of weersverwachtingen. Vrolijk en uitgelaten rolt hij door de sneeuw of stapt opgewekt door een plensbui. Zijn dikke -grotendeels vervilte vacht- beschermd hem tegen kou, hitte en nattigheid, terwijl zijn gedeeltelijk voor de ogen vallende haren dienst doen als zonneklep.

De kleur van de Bergamasco loopt van grijs tot zwart en alles wat daar tussen ligt. De vacht bestaat uit drie haarsoorten, zachte niet verviltende haren, dichte zachte onderwol en het hardere geitenhaar wat de mate en vorm van de vervilting bepaalt.

Heel veel mensen menen dat een vervilte vacht ontstaat door klitten, niets is minder waar. Klitten bestaan uit vuil en dood haar, vilten zijn schoon, gezond en veerkrachtig.

Het karakter van de Bergamasco is volgens de standaard "mensgericht", wat vrij vertaald betekent:

"Bergamasco's houden van mensen."

Het zijn honden die het heerlijk vinden als de baas zijn "ziel en zaligheid" aan hem toevertrouwt.

Hij laat graag "tegen zich aan praten" en kijkt zijn mens, in tegenstelling tot de meeste  honden, daarbij letterlijk en figuurlijk naar de ogen. In een rechtstreeks oogcontact laat hij de baas weten dat hij veilig ALLES aan hem kan toevertrouwen en tot op heden heeft nog geen Bergamasco zijn mond voorbij gepraat of dat vertrouwen beschaamd.

De Bergamasco is een goed "verstaander" vaak heeft hij aan een half woord genoeg om te begrijpen wat de baas bedoelt, maar dat wil niet zeggen dat hij het altijd met de bedoelingen van de baas eens is.

Als hond heeft hij zo zijn eigen inzichten betreffende "uit te voeren" werk.

Als de baas echter blijft aandringen zal hij uiteindelijk gehoorzamen, want al is hij wat eigenzinnig, echt moeilijk is de Bergamasco niet. Natuurlijk moet de Bergamasco -net als iedere hond- een gedegen en consequente opvoeding krijgen, maar mensvriendelijk als ze zijn zullen ze enig "menselijk onbegrip" betreffende het "hondse doen en laten" voor lief nemen.

Van oudsher geselecteerd op sociale- en niet-agressieve karaktereigenschappen is de Bergamasco een verdraagzame hond. Soortgenoten worden welwillend benaderd en jachtpassie is hem vreemd. Ze zijn erg "honkvast" en liggen dan ook bij voorkeur op een plaats waar "alles en iedereen" goed in de gaten kan worden gehouden, weglopen ligt niet in hun aard.

De Bergamasco is geen klakkeloos gehoorzamende of slaafse hond, hij heeft beslist een eigen mening en zal dan ook zeker proberen die duidelijk te maken. Een eigenschap die niet iedereen weet te waarderen en waar de aspirant "baas" zeker rekening mee moet houden!

Buiten is het een vrolijk, bezig baasje altijd in voor een spelletje, maar binnen weet hij zich keurig, rustig te gedragen. Hij kan dan ook best even alleen thuisblijven, maar geeft er duidelijk de voorkeur aan om bij de mensen te zijn.

De Bergamasco is geen blaffer, maar zijn herdershonden aard verloochent zich niet, zodat hij -als er nieuws te melden is- zich zeker zal laten horen. De Bergamasco zal qua verschijning met zijn vervilte vacht altijd opzienbaren, maar het meest opzienbarende aan de Bergamasco is beslist zijn karakter.

 (C)  In@ Peters-Boltjes.                                                                                                                      

 Deze informatie is -met toestemming van de schrijfster- verzameld uit het boek 

DE BERGAMASCO. geschreven door: Drs.A.M. Beenen-Sluyters.  ISBN 90 900 5266-6.