Het is een middelgrote hond, goedgevormd en slank, met een vrolijke kop en lange oren, die laag aangezet zeer dun van textuur zijn en als kurkentrekkers gedraaid neerhangen.

Opvallend is de omvang van de borstkas en de lengte die de schofthoogte aanzienlijk overtreft.

Hij heeft een compact beendergestel en stevige ledematen; fijn haar, glad en liggend.

De kleur varieert van geheel wit tot een gehele rood-bruine kleur en daar tussenin de overgangsvormen met platenpatroon. De voorste voeten zijn lang als hazenvoeten en de achterste voeten kort als kattenvoeten. De staart is dik aangezet aan de wortel en valt in rust sabelvormig gebogen tot over de sprong, met aan het eind de typisch penseelpunt. Tijdens het gaan wordt de staart opgericht. De blik is zacht, droevig en edel. De hond is aanhankelijk en kalm en toont fraai.

Echter bij de jacht op groot wild levert hij een ongewoon bewijs van moed en dapperheid.

Het ras vertoont een uitgesproken geslachtstype dat zich uit in verschillen van formaat tussen reuen en teven; deze laatste zijn aanzienlijk kleiner en fijner.

Reuen: van 52 tot 57 cm. En teven:van 48 tot 53 cm.

Brakken, zoals de Sabueso er een is, zijn van oudsher honden die voor de mens van grote waarde zijn, want zijn fabelachtige reukvermogen en kwaliteiten in het veld, zorgden voor voldoende voedsel, waardoor in menige wintervoorraad ruimschoots werd voorzien. Heden ten dagen met strengere jachtwetten is de Brak het buitenbeentje binnen de kynologie geworden.

De steeds vaker gehoorde mening dat Brakken vanwege hun afwijkende opvatting over gehoorzaamheid niet meer zouden passen in onze vercommercialiseerde samenleving wordt steeds vaker gehoord. Hondenscholen weigeren soms zelfs Brakken te accepteren voor de gehoorzaamheidscursussen omdat de kans bestaat dat deze achter blijven in een puppyklas en daardoor het tempo van de lessen niet bijhouden.

Dit is maar ten dele waar, omdat de methodiek die wordt gebruikt vaak niet aansluit bij het karakter van een Brak, en de meeste cursussen zijn gebaseerd op het werken met honden met een grote mate van ‘will to please’. (slaafsheid zou de Brakkenmens zeggen). Deze slaafsheid is Brakken vreemd, en wel omdat de belangrijkste eigenschap van een Brak is, dat hij zelfstandig het werk kan doen, waarvoor hij reeds duizenden jaren geleden werd gefokt n.l. het zo snel en efficiënt mogelijk opsporen van wild. Mensen die dus beweren dat Brakken weglopers zijn, hebben maar deels gelijk, want een Brak loopt niet weg, maar doet eerst zijn werk voordat hij bij u terugkomt. Deze karaktereigenschap zit dus in de genen verankerd en maakt de Brak en vooral de Sabueso Español tot zo’n uniek dier.

De de Sabueso Español is van oorsprong een hond die, vooral in het land van oorsprong, nooit in huis werd gehouden, maar zich zeer goed weet aan te passen binnen een gezin en in huis.

Zoals alle Brakken is ook de Sabueso zeer vriendelijk ten opzichte van mensen maar hecht zich maar aan één persoon en ziet de andere gezinsleden als mede roedelgenoten.

Ten opzichte van vreemden is de Sabueso zeer gereserveerd en laat zich dus niet snel lokken.

De Sabueso is een hond met een enorme jachtpassie, eeuwenlang selectief fokken heeft deze eigenschap in de genen verankerd, waardoor de hond als daar aanleiding voor is, zijn neus volgt. Deze eigenschap betekent, dat de hond al op zeer jonge leeftijd behoefte heeft aan lange wandelingen en werken met de neus. In Nederland kan dat o.a. door met de hond zweetsporen te gaan lopen.

Dit werken met de neus aan de lange lijn vindt de hond geweldig en kan daar veel energie in kwijt.

Tekst Henny Wolder. http://www.pereraiberica.nl en www.dogsites.nl